علیرضا بیرانوند بعد از حذف از جام جهانی، از حفظ همین تیم ملی برای رسیدن به موفقیتهای بزرگ گفت؛ حرفی که شاید بیش از آنکه امیدوارکننده باشد، سؤالات تازهای را درباره آینده تیم ملی ایجاد میکند.
پس از حذف ناامیدکننده تیم ملی از جام جهانی ۲۰۲۶ و قرار نگرفتن نام ایران در جمع ۳۲ تیم برتر مرحله حذفی، علیرضا بیرانوند نکات تازهای را مطرح کرد.
او گفت: «این یکی از همدلترین تیمهایی بود که در تمام دوران ورزشیام دیدهام. ما در جام جهانی بدشانس بودیم؛ مطمئن باشید برمیگردیم و حقمان را میگیریم. این تیم اگر منسجم باقی بماند، در آینده دست به کارهای خیلی بزرگی خواهد زد.»
بیرانوند لابد میداند که پیش از آغاز جام جهانی، مهدی تاج تعارف امیر قلعهنویی را رد کرد و از او به عنوان سرمربی تیم ملی در جام ملتهای ۲۰۲۷ عربستان نام برد. یعنی پس از ناکامی در جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر و حذف از جام جهانی ۲۰۲۶، قرار است همین کادرفنی و همین تیم، یک فرصت دیگر هم داشته باشند.
از آنجا که تیم ملی در چهار سال گذشته حاضر نشد به تغییر نسل تن بدهد، بعید است در فاصله کوتاه تا جام ملتهای آسیا نیز چنین تصمیمی گرفته شود. پس همانطور که بیرانوند گفت، بهسادگی میتوان همین تیم «همدل» و همین کادرفنی را حفظ کرد.
از همه مهمتر، بیرانوند وعده داد اگر انسجام این تیم حفظ شود، در آینده دست به کارهای بزرگی خواهند زد. اینجاست که در مثل میگویند: کور از خدا چه میخواهد؟ دو چشم بینا… وقتی همه چیز عالی است؛ وقتی تیم اینقدر همدل است؛ وقتی انسجام مثالزدنی است؛ وقتی فقط بدشانسی مانع صعود شده؛ دیگر چه نیازی به تغییر وجود دارد؟
اصلاً چرا رفرم؟ چرا پوستاندازی؟ چرا تغییر نسل؟
همین تیم را حفظ کنید. همین مربیان را نگه دارید و همین مسیر را ادامه بدهید. اگر نتیجهاش قهرمانی جام ملتهای آسیا شد، چه بهتر.
اگر هم نشد طبق معمول میتوان گفت: «فوتبال است دیگر…»
در همین ارتباط: پست اینستاگرام بیرانوند با گلایه مثل بقیه