سعید دلفانی، قاضی دیوان عدالت اداری در یادداشتی به انتقاد از رویکرد صداوسیما در انحصار پخش زنده مسابقات جام جهانی 2026 پرداخت و بر لزوم تفکیک میان حق پخش و انحصار روایت تأکید کرد.
دلفانی ضمن اشاره به اعتراضات اخیر پلتفرمهای استریم و VOD نسبت به محدودکردن پخش زنده مسابقات ورزشی به قاب تلویزیون، تصریح کرد که «حق پخش» در نظام حقوقی، به معنای مالکیت مطلق بر رویداد ورزشی یا تصرف انحصاری بر محتوا نیست.
این قاضی دیوان عدالت اداری در تبیین ابعاد حقوقی این موضوع نوشت: «حق پخش در معنای دقیق حقوقی، صرفاً حق بهرهبرداری از بازنمایی رسانهای یک واقعه است که با هدف جلوگیری از برداشت غیرمجاز سیگنال طراحی شده، نه برای انحصار روایت فوتبال یا حذف سایر اشکال پوشش رسانهای.»
او با تأکید بر اینکه حتی در صورت خرید کامل حقوق پخش توسط صداوسیما، ماهیت این حق تنها یک قرارداد برای استفاده از سیگنال باقی میماند، افزود: «حقوق مرتبط با پخش نباید بهگونهای تفسیر شود که به انسداد فضای رسانهای منجر شود. کارکرد این حقوق، صیانت از سیگنال است، نه محدودکردن روایت.»
صداوسیما حق انسداد رسانهای در قبال پخش بازیهای جام جهانی ندارد
دلفانی در بخش دیگری از یادداشت خود با بیان اینکه ایجاد انحصار رسانهای نیازمند تصریح قانونی است و در این حوزه چنین چیزی وجود ندارد، خاطرنشان کرد: «تفسیر محدودکننده باید به حداقل ممکن برسد تا روح آزادی رسانه و جریان آزاد اطلاعات سازگار بماند. ابزار انحصار به معنای ابزار حمایت از تولید و همزمان تضمین رقابت نیست.»
این مقام قضایی در پایان با تأکید بر الزام همزیستی رسانههای نوین و سنتی، اعلام کرد که این تمایزات حقوقی باید بهگونهای رعایت شود که مخاطب از تنوع روایتها بهرهمند شده و رقابت رسانهای در کشور تداوم پیدا کند. در مجموع، گفته میشود که صداوسیما به دلیل ملاحظات امنیتی، اقدام به محدودیت در پخش مسابقات جام جهانی و اعلام ممنوعیت پخش اختصاصی از پلتفرمهای آنلاین کرده است.






