رهبر شهید انقلاب آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای ۲۸ سال قبل و اندکی پس از ازدواج شهیده زهرا حدادعادل با فرزندشان، خطاب به عروس خود غزلی زیبا سروده و به او هدیه…
به گزارش هفت صبح این سروده زیبا پس از تبدیل به یک اثر خوشنویسی، در تمام این سالها زینتبخش دیوار منزل این خانواده بود، تا اینکه روز نهم اسفندماه ۱۴۰۴ و در پی بمباران منزل آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای از بین میرود!
تصویر آن قاب خاطرهانگیز و متن کامل این غزل زیبا و روان و خوشمضمون که نشاندهنده روح لطیف و طبع دلانگیز آن رهبر عرشپیماست را در ادامه ببینید و بخوانید:
رخشنده و باصفا و زیبایی
شایستهی نام نیک زهرایی
موزون و رسا و دلکش و نغزی
چون شعر، نکو به لفظ و معنایی
خرم چو نسیم نوبهارانی
پرشور چو موج جام صهبایی
بس راز نگفته در نگاه توست
پیدا و نهان، مثال رؤیایی
در ناصیهات فروغ خوشبختیاست
مجموعهی حُسن، چون ثریایی
همتای سعیدهی عزیزی تو
دلبند منی، هدی و بشرایی
در عید ربیع آمدی، آری
فرخندهعطای حقتعالایی
شادی زده خیمه در سرای دل
زهرا تو عروس خانهی مایی
پاداش جهاد مجتبایی تو
مستورهای از بهشت مأوایی
ای نخل امید! شاد زی کاینسان
پیراسته همچو شاخ طوبایی
هان! دختر من! شنو ز پیران پند
اکنون که به عمر و بخت برنایی:
در جملهجهان به چشم دل بنگر
بگشای دو دیده چون که بینایی
بنگر که جهان به عشق پابرجاست
میکوش به عشق تا که برجایی
با مهر و صفا و راستی سر کن
مشتاق اگر به صید دلهایی
چون در تو عفاف و عشق و ایمان است
در چشم کسان به حُسن یکتایی
گر پند «امین» نیوشی و کوشی
حقا که به نزد خلق، دانایی