به گزارش صدای کشتی،لبدف در طول دوران حرفهای خود، دو طلا و دو برنز جهان و همچنین طلای بازیهای اروپایی و برنز قهرمانی اروپا را کسب کرد، و در داخل روسیه نیز شش بار قهرمان کشور شد و یک بار نیز به عنوان نایبقهرمانی رسید. طلا، نقره و برنز جام یاریگین نیز از دیگر دستاوردهای این سبکوزن پرافتخار است. تعداد قهرمانیهای او در مسابقات کشوری، در نوع خودش رکورد چشمگیری بود، که البته توسط زائور اوگوئف (با کسب هشت قهرمانی تا این لحظه) شکسته شد.
از رقبای مطرح او در طی این سالها میتوان از جمال اوتار سلطانوف، نریمان اسرافیلوف، امام آدژیف، و صد البته اسماعیل موسیکائف نام برد.
موسیکائف، کشتیگیر چرکستبار اهل قاباردا، تا سال ۲۰۱۹ که برای مجارستان تغییر تابعیت دهد، با پرچم روسیه کشتی میگرفت و از مدعیان اصلی سبکوزن بود که البته پشت سر ویکتور لبدف گیر کرده بود.
او در سال ۲۰۱۵ متحمل دو باخت پی در پی مقابل لبدف شد، اما برای مسابقات کشوری ۲۰۱۶، با قدرت هرچه تمامتر بازگشت تا ضمن قهرمانی، جایگاه خود را در تیم المپیکی روسها بدست بیاورد.
کمتر کسی فکرش را میکرد که مبارزه بین موسیکائف و لبدف، تبدیل به یکی از جنجالیترین و پرحاشیهترین رویدادهای تاریخ کشتی جهان شود.
مسابقات کشوری روسیه، همواره به عنوان انتخابی تیم ملی روس جهت شرکت در المپیک و جهانی به شمار میرفت. سال ۲۰۱۶ نیز از این قاعده مستثنا نبود و تمام تیمهای کشتی روس، کشتیگیران مطرح خود را، تمامی عنوانداران جهان و المپیک را، راهی یاقوتستان کردند تا برای کسب دوبندهی تیم ملی و شرکت در المپیک ریو، بر روی تشک روند. اما مسابقات کشوری، از همان روز اول دستخوش آشوب شد…
در وزن ۵۷ کیلوگرم، لبدف که در زادگاه خودش نیز مسابقه میداد و جو و فضای سالن کاملا با او همراه بود، دست بالا را داشت و از پی او، مدعیان دیگر از چچن، داغستان، قاباردا و بوریاتیا در تعقیبش بودند.
لبدف در دو کشتی ابتدایی خود به آسانی پیروز شد، اما در یکچهارم نهایی مقابل رقیب قدیمی قرار گرفت: اسماعیل موسیکائف.
روند مسابقه، به شکلی پیش رفت که با حواشی فراوانی از نظر داوری همراه شد. در ابتدا لبدف با نتیجهی ۴ بر ۳ پیروز مسابقه اعلام شد، اما تیم قاباردا و مربیان موسیکائف معتقد بودند که رای داوران یک حقخوری آشکار است و به شدیدترین شکل ممکن اعتراض کردند. موسیکائف کنترل خود را از دست داد و روی تشک با لبدف وارد درگیری شد. طولی نکشید که مربیان و سپس همتیمیهای دو طرف نیز به میان سالن آمدند و درگیری شدت یافت. در نهایت، نیروهای پلیس و انتظامات وارد عمل شدند تا به این آشوب پایان دهند.
تیم قاباردا رسما به هیئت داوران اعتراض کرد و معتقد بود لبدف با حقخوری و استفاده از امتیازات میزبانی پیروز شده، و داوران نیز به دلیل جنجال و فضای به شدت منفی و پرتنش، فورا به این اعتراض رسیدگی کردند. جالب این که اعتراض قابارداییها مورد قبول واقع شد و داوران رسما اعلام کردند که موسیکائف با نتیجهی ۴ بر ۲، پیروز مسابقه بوده است، اما جالبتر اینکه لبدف همچنان در جدول باقی ماند تا در ادامه راهی فینال شود!
موسیکائف اهل قاباردا بود، اما بارها برای تیم داغستان مبارزه کرده بود و روابط نزدیکی نیز با داغستانیها داشت. در پی این اتفاقات، تمامی اعضای تیم داغستان در حمایت از موسیکائف عمل کردند و از مسابقات انصراف دادند. به دنبال انصراف داغستانیها، چچنیها نیز به پا خواستند و بسیاری از آنها نیز انصراف دادند. سپس برخی از اعضای تیم چرکسیا هم حاضر به ادامهی مسابقات نشدند.
تا همین نقطه نیز مسابقات قهرمانی روسیه که همیشه به بالا بودن سطح آن معروف بود، به شدت دچار حواشی شده و افت کرده بود، اما این نقطهی پایان تنشها نبود.
در مسابقهی فینال ۵۷ کیلوگرم، ویکتور لبدف به مصاف الکساندر بوگوموئف از تیم بوریاتیا رفت. بوگوموئف که در دو سال گذشته قهرمان ۶۱ کیلوگرم روسیه بود، اینبار برای شانس حضور در المپیک به ۵۷ کیلوگرم آمد و در بهترین فرم خود، به فینال رقابتها رسید و حتی قهرمان المپیک لندن، یعنی جمال اوتار سلطانوف را شکست داد. اما در فینال، بار دیگر اوضاع از کنترل خارج شد و اینبار نیز مربیان و اعضای تیم بوریاتیا، به ناداوری اعتراض کردند. در تصمیمی بیسابقه، هیئت داوران در بازبینی مسابقه رای داد که مدال طلا هم به لبدف و هم به بوگوموئف تعلق گیرد و در نتیجه، سکوی وزن ۵۷ کیلوگرم هیچ نفر دومی نداشت!
و عجیبتر اینکه، حتی با وجود این تصمیم نیز لبدف به عنوان نفر برتر این وزن وارد تیم ملی روسیه شده و به المپیک اعزام شد!
لبدف در المپیک نتوانست صاحب مدال شود و با شکست مقابل حسن رحیمی، از دور رقابتها کنار رفت. او دیگر در مسابقات حضور نیافت و پروندهی ورزشی او بدون مدال المپیک بسته شد.
اسماعیل موسیکائف نیز بعدها با دوبندهی تیم مجارستان موفق شد به یک طلا و دو برنز جهان برسد و همچنان کشتیگیر فعالی است. بوگوموئف نیز هماکنون در مسابقات لیگ حرفهای روسیه مشغول رقابت است، هرچند هیچگاه نتوانست صاحب مدال جهانی و المپیک شود.