برای تخریب‌چی سی‌ودو ساله غروب آرزوهای تیم ملی در سرزمین یانکی‌ها آن‌قدر سخت بود که در بازگشت به وطن به هیچ کس لبخند تعارف نکرد و با سگرمه‌های درهم رفته فرودگاه را ترک کرد. محمدحسین کنعانی‌زادگان دور از قاب چشم‌ها در جست‌وجوی مرهمی بر جراحت رؤیاهایش بود. سیم خاردار شماره ۱۳ در شب غلیظ و مرموز تموز لحظاتی با ما هم‌کلام شد.

اولین پرسش ساده اما سنگین همین است که حال تو و تیم ملی پس از نرسیدن به مرحله حذفی و بازگشت به خانه چطور است؟

حال ما شبیه حال مسافری است که تا آخرین قطره توانش را خرج کرده اما به ایستگاه نرسیده است. باور کنید تمام تلاشمان را کردیم و سه بازی را نباختیم اما برخی نامهربانی‌ها از سمت میزبان و بداقبالی‌های ما سبب شد راه ناهموار شود و تیم ملی صعود نکند.

ما هنوز به والی دهشتناک تو در دوئل برابر بلژیک فکر می‌کنیم!

این هم از بدشانسی من بود که کورتوا مثل صخره مقابل ضربه ایستاد و مانع گل شدن توپ شد. فقط دروازه‌بانی در قامت کورتوا می‌توانست معجزه کند و سد راه توپ شود.

و همین سرآغاز یک رفاقت بود. درسته؟

بله چند ساعت پس از بازی مرا فالو کرد و به جمع دوستانم پیوست. فوتبال است دیگر؛ گاهی آدم‌ها را از هم دور می‌کند و گاهی نزدیک.

حالا که تیم صعود نکرده چه حرفی با مردم داری؟

مردم خوب ایران همین را بدانند که ما با قلبمان بازی کردیم و صدمان را گذاشتیم و هنوز اندوه حاصل از راه نیافتن به دور دوم در قلبمان است. درد صعودنکردن برای مردم از پشت تلویزیون سنگین بود، اما برای ما که داخل زمین حضور داشتیم ۱۰۰ برابر سخت‌تر و طاقت فرساتر بود. خدا گواه است هرچه داشتیم و نداشتیم رو کردیم تا دل ملت را شاد کنیم، اما نشد که بشود و شرمندگی برایمان باقی ماند.

۳ گل آفساید هم زدید که آه را از نهاد همه بلند کرد!

راستش هنوز هم وقتی چشم‌هایم را می‌بندم، آن لحظه‌ها را می‌بینم. فکر می‌کنم بدشانسی در این جام جهانی گریبان ما را رها نکرد. اگر فقط یکی‌ از آن گل‌ها قبول می‌شد، سرنوشت بازی‌ها و مسیر صعود تغییر می‌کرد.

چرا در بازی با بلژیک در ترکیب نبودی؟

تصمیم کادر فنی بود. به هر حال سرمربی تشخیص می‌دهد کدام بازیکنان در ارنج باشند و چه کسانی روی نیمکت بنشینند. از اینکه در دو بازی به من اعتماد کردند و در قلب دفاع بازی کردم خوشحالم. بالاخره هر بازیکنی دوست دارد در جام جهانی به میدان برود.

در جدال با مصر هم تعویض شدی!

بازی به خشونت کشیده بود و با توجه به کارت زرد من، کادر فنی تصمیم گرفت بیرون بیایم تا تیم ۱۰ نفره نشود. من چه در باشگاه و چه در تیم ملی همواره به تصمیم مربیان احترام گذاشتم.

فکر می‌کنی کدام تیم فاتح این جام جهانی شود؟

تا اینجای کار فرانسه، برزیل، آرژانتین و اسپانیا قدرتمندانه پیش آمده‌اند و بعید نیست یکی از این چهار تیم جشن قهرمانی بگیرد. هرچند از پرتغال هم نمی‌توان غافل شد. آن‌ها به دنبال این هستند آخرین حضور رونالدو با فتح باشکوه جام همراه شود.

حرفی هم مانده؟

فقط یک پوزش از ته دل. ما شرمنده‌ شدیم. قول می‌دهیم ادامه مسیر را با سرعت و قدرت بیشتری برویم. با تمام توان و برای شادی مردم.